Ang sarap sa pakiramdam na may nagagawa ang isang tao na hindi mo inaasahan. ‘Yung tipong wala kang kaalam-alam biglang mag-hi sa’yo, babatiin ka ng good morning, mga ganun. Ang saya lang dahil alam mong may nakakaalala sa’yo. Kahit na kakakilala niyo lang pero parang close na agad kayo.
Ang masakit lang kapag bigla ‘tong natigil. Biglang hindi na nagpapansinan. Magtataka ka kung anong nangyari. Hindi mo naman matanong dahil iniisip mo na baka wala kang karapatan. Pero wala namang masama kung susubukan mong magtanong, diba? Kaysa hinayaan mo ‘yung pagkakataong matanong siya.
Bihira akong may matripan na bata. Pero mas ayoko kapag batang babae dahil masyadong pacute at papansin ‘yung iba. Mas natutuwa pa ako pag umiiyak ‘yung bata.
Nakakairita ‘yung mga batang maiingay sa simbahan. Naiinis talaga ako, sobra. ‘Yung ang kukulit pero may mga kasama namang matatanda, hindi sinasaway. Talagang naaalibadbaran ako katulad ng kanina. Pinagdadasal ko na lang talaga pagganun. Baka hindi ako makapagtimpi.
All caps para intense. Ang saya. Sobrang sakit nga lang ng buong katawan ko dahil wantusawang basketball ako kagabi at kaninang umaga. Tinatamad pa ko magkwento kaya maya-maya na lang.
Here’s my childhood friend. Nasa US siya ngayon. Gulat ako at nagPM siya sakin. Matagal na din kaming hindi nagkausap. Kinilig lang ako nung sinabi niyang ako 2nd niyang bibisitahin. Lol. PBB Teens. Naalala ko pa dati na inaaway-away ako niyan. As far as I can remember, tinusok ko siya ng lapis sa mukha. GRABE. Inaasar niya ata ako nun. Ang bayolente ko.
